“Alleen toekijken voelt niet goed”

ROSMALEN – Opgegroeid in Rosmalen, maar nu in Lesbos aan het werk. Vonne Hemels (26) wil niet alleen maar boos naar de tv kijken, maar echt iets doen. Via een fonds van de VSB studeerde ze aan de Universiteit van de Vrede in Costa Rico en bedacht daar samen met twee medestudenten een project dat de vluchtelingencrisis bespreekbaar moet maken. Namelijk een boek over een kleine jongen uit Syrië die in een bootje de hele wereld over gaat, op zoek naar een nieuw thuis. Ze deed met dit project zelfs mee aan de finale voor de ASN Bank Wereldprijs!

Het interview vond plaats, terwijl Vonne in het buitenland verkeerde. Daarom spraken we elkaar per mail.

Je hebt gestudeerd aan de Universiteit van de Vrede in Costa Rica. Hoe kwam je daarbij?

Via het VSB Fonds, van hen heb ik een beurs gekregen om in het buitenland mijn master te doen. De University for Peace stond op de lijst. Ik dacht: dat klinkt perfect. Dat bleek ook zo te zijn.

Met twee medestudenten heb je een boek geschreven over een Syrisch jongetje, een vluchteling, dat over de hele wereld reist op zoek naar een veilig bestaan. Hoe kwam je daarbij?

We volgden het vak Mensenrechteneducatie en hadden het veel over de verborgen boodschappen in bestaande boeken. We kregen als opdracht een kinderboek te schrijven over een onderwerp dat belangrijk voor ons was. Samen met twee anderen kwamen we uit op de vluchtelingencrisis.

Wat is het doel van het boek?

Het boek De Jongen in de Boot gaat over een jongetje uit Syrie dat moet vluchten. Hij gaat de wereld over met zijn bootje op zoek naar een veilig nieuw thuis. Overal ter wereld komt hij kinderen tegen die hem wel willen helpen maar dat niet kunnen vanwege het beleid in hun land. Het is gebaseerd op de realiteit, Saudi Arabië bijvoorbeeld geeft wel geld maar laat geen vluchtelingen toe. Canada selecteert vluchtelingen op opleidingsniveau. Het doel is om mensen hiervan op te hoogte te brengen, volwassenen en kinderen. Daarnaast is het een tool om de vluchtelingencrisis bespreekbaar te maken. Het is een lastig onderwerp waar veel ouders aandacht aan willen besteden, en dit boek kan daarbij helpen. Daarnaast hoop ik dat het gevluchte kinderen stimuleert om hun verhaal te vertellen, ik wil dat ze beseffen dat ze ertoe doen.

Heb je zelf al eens met vluchtelingen gewerkt?

Ja. In Cali, Colombia, heb ik met kinderen gewerkt in een achterstandswijk. De meeste gezinnen in die wijk hebben hun dorp van oorsprong moeten verlaten vanwege de oorlog. Met deze kinderen heb ik verhalen geschreven over wat vrede voor hen betekent.

Nu heb je de finale gehaald van de ASN Bank Wereldprijs met jouw project waarin je kinderen aanmoedigt hun eigen verhaal te vertellen. In hoeverre speelt het boek daarin een rol?

Het is een voorbeeld. Samen kun je hele mooie dingen maken.

Ben je geraakt door kinderen? Wat maakt het dat juist zij jouw aandacht krijgen?

Ja. Kinderen zijn veel meer ruimdenkend dan volwassenen. Ze zien dingen zoals ze zijn. Dat wil ik met hen vastleggen, zodat ze de kans krijgen om het vast te houden. Kinderen die voor volwassenen schrijven, in plaats van andersom. Dan zou de wereld een stuk mooier zijn denk ik.

Hoe is de finale gegaan?

Goed eigenlijk! Ik heb helaas niet gewonnen. Maar op basis van mijn verhaal heeft de ASN bank besloten me alsnog te sponsoren, dus ik kan aan de slag!

Wat voor projecten deden nog meer mee?

Echt van alles. Een app om eenzaamheid bij ouderen tegen te gaan, een mensenrechtenspel, biologische parfum, etcetera.

En nu ga je als vrijwilliger naar Lesbos. Waarom ben je zo betrokken?

Ik kan niet tegen zoveel onrecht. Ik maak me boos als ik televisie kijk. En alleen boos toekijken voelt niet goed. Ik ken Syriërs die nu in Nederland zijn en zij kijken met verdriet terug op hun reis. Alleen maar ellende, ze werden onmenselijk behandeld. Ik hoop misschien een positieve herinnering te kunnen toevoegen. Zodat ze zich weer mens voelen, en kracht krijgen om door te gaan. Ik ga werken bij No Border Kitchen, het is niet alleen een vluchtelingenkamp maar ook een politiek project. Ze zijn tegen het beleid van de EU en Turkije. In dit kamp hoeven vluchtelingen zich niet te registreren, iedereen is welkom, iedereen is iemand, iedereen zou verder moeten mogen. Daar geloof ik in.

Raakt het je dat er in Nederland en vast in andere landen op een negatieve manier tegen vluchtelingen aangekeken wordt?

Ja, heel erg. Ik probeer het te begrijpen zodat ik er iets aan kan doen. Het komt vanuit angst, onwetendheid, en de media helpt ook niet bepaald. Maar ik ben in mijn omgeving ook heel erg verrast, mensen die empathie hebben, open staan voor vluchtelingen, iets willen doen. Echt veel mensen willen iets doen.

Ben je voorbereid op wat je te zien gaat krijgen of is de zaak daar nu redelijk onder controle?

Ik weet niet hoe ik me voor kan bereiden. Ik probeer mezelf vooral te vertellen dat ik niet iedereen kan redden. Ik kan alleen een klein beetje helpen, en hopelijk een mooi boek maken. Maar als we allemaal een klein beetje helpen dan wordt het nog eens wat.

Wat wil je hierna nog gaan doen?

Heel veel dingen! Ik wil graag een project doen in Turkije en ik zou ook graag een boek maken met inheemse kinderen. Die hebben vaak een hele andere manier van vertellen, dat lijkt me mooi.

Het boek De Jongen in de Boot is te koop voor €19,95 bij De Omslag in Rosmalen, bol.com en via dejongenindeboot@gmail.com.

Foto's:


0