Aauw bekende

Ons Ammirrikane zen over. Ze kommen um ’t jaor dist. Zestig jaor geleeje vertrokke en nog steeds gèire trugkomme, da zi toch iets, wánne. ’t Is alt plezierrig um mi Dutch, ons neef, te buurte. Hij hi goei gevuul vur humor en da kan Tiene en Ante ok nie ontzeed worre. Sue is de vrouw van ons neef en die kent gin Neederlands. Dus buurte wij in ’t Engels. ’t Is arighèid as we mi onze zesse bé mekare komme en da kùmt mee dur ’t Engels van Tiene. Die makt z’n èige Engels en mènt da alleman hum versti. As ge wit da ‘houten schutting’ in het Engels ‘holden shooting’ is, dan hoefde geen ‘wooden fence’ mer op te zuuke. Zoo denkt Tinus daorover en hoe dik Ant hum ok verbeetert, hèlpe zal ’t noit. Hij maak ’t hoe langer hoe bonter. ‘You can the pot up,’ hurde-n-ik ’m teege z’n vrouw zegge en toen ie ons Ammirrikaanse gaste de wc wó weijze, riep ie: ‘where that woman comes ùt’! Af en toe neijpe wij ons teen bé mekare en we hope mar da’t niemes wijer geheurd hi, want hij maak ’t flaow mi z’n vertalinge. Hij heeget over sharpshutters en noodigt z’n gaaste òn toffel mi ‘Please, name place!’ Dan hoefde ‘take a seat’ nie te kenne. Lest waar ie òn’t vertellen over z’ne jongen ted as keeper. ‘I was hanging on the lat,’ riep ie vol overtùiging.
Af en toe lupt munne kop over van alterand grèij wor wij mi doende zen. Zondag waar wir unnen dag mi ’n gaauw rèndje. We fietste mi Tiene en Ante, Dutch en Sue nor Mieke Vingerhoets. ’t Waar alwir zónne schitterende zommerse zondag! De natuur waar nò ’n por bùikes al wa bekomme en we fietste vur ons gevuul dur alle klurre gruun. De fietse bé Miekes mee òn ’t infuus. Prachtige plòtse in de schadoew vlakbé de dansvloer. Muziek van onzen ted in de danstènte van vruuger, hillemòl nor onze meug! Al zen we nog zó krèmmig, onze Klaas moes efkes de vloer op, mar dan vuulde wel da beton nie de ideaal dansvloer is. Toch wier d’r volop rond gespronge dur de aauw krùiers. Ge zaagt daor nog ’s wa! Opwippende prùike, klapperende gebitjes en opwèijende rokke. D’r waar d’r een zó wèrvelend in unne wèije rok òn ’t drèije da ge zoo teege de nok van ’t circus kost keijke! Mènnekes mi bulte en buike die ge dichtbé de rollator verwaachte zódt, kwame wir tot jong leeve. Variasie te over.
Um vier uurre dinne we op haus òn, want Ant ha ’n rijk gevulde gourmet-toffel gereed staon en we han nog ’n hil èind te fietse. In Olland kwame we warèmpel Jaske Linders van 95 teege die òn de kùir waar. Onze Klaas hittem nog oit geïnterviewd vur Umroep Brabant, dus moes ie efkes stoppe en bébuurte. Ant kan wel zón lèkker grèij klaor make en wij han grif honger nò onzen toer nor Orskot. ’t Waar wir geniete in d’n hof bé Ante en Tiene. Teege d’n aovend drùlde we voldaon trug nor Mirroi. ‘Wa’nen prachtigen dag toch wir,’ jubelde d’n onze.
Den denzig dinne we nog efkes nor de Poeling. Daor bé Keesjes zate twee wefkes die ik mènde te kenne. Ik waar wir nijskierig zat um ’t te vraoge. ’t Ware Toos en Thea ùit Ballekum. We vroege of ze ted han um bé ons te komme zitte en daor bliek da onze Klaas de schónvòdder van Thea’s, Narus d’n bieman, ok nog ha geïnterviewd vur Umroep Brabant. Wir z’n best gebuurt en schón herinneringe opgehòld.

Foto's:


0

Geef een reactie