Wa ’ne woenzeg

Wij hen wir unnen arigen dag aachter de rug. Nò al ’t karnevalsgedoe volgt alt Aswoenzeg, mar deeze keer waar ’t unnen heel bezundere. Men vriendin van onze Gimmertsen tijd, meer as fijftig jaor geleeje, is gestùrve en daorvur moete we vandaag op begraffenis of liever de krimmasie. D’r is ’n mis vur heur in de Sint Janskerk van Gimmert. ’n Mooi aauw kerk die òlling vol zit, want da werkt wèl zoo; as ge nie te lang waacht mi de dood, dan kregde de miste belangstelling en Ien is te vruug vertrokke; nog mar nèt in de seuventig. Frans, heure mins, en zé waren overal òn en béij en Ien waar goewd gezien. Heel terècht, want ’t waar ’n prachtvrouw die alt opgewekt in ’t leeve ston en hard gewerkt hi. Ze hi same mi d’re mins ’n prachtig gedoentje opgeknapt op Ezzing wor ze vol overgaaf mi d’r keijnder en d’r dierren optrok. Mar ’n por jaor geleeje krieg ze Alzheimer en kort geleeje kwaamp daor nog ’n hèrsebloeding overheene.
Vanùit Gimmert moes alleman nor ’t Ujes krimmatorium. Ik kos nie mee. Ik ben de leste weeke zó slècht ter been da’k de gròtste moeite heb um te loopen en te staon. Nò de mis zin ik teegen onze Klaas da m’ne rug en m’n been zó vergimmes zeer dinne da’k mar erres in ’n kaffee wó waachte op z’n trugkomst vur de koffietoffel. D’n onze parkeerde men bé Dientjes in café De Kroon. Daor kos ik gòn zitte waachte, terweijl hij nor Uje din. Bé Dientjes stonk ’t nor boenwas en chloor. Ze ware daor beezig mi de schónmaak nò de karneval. Ik ha d’r schik mi, want die veijf vrouwkes die steevig òn ’t schrobbe en buundere ware, pròtte prachtig plat Gimmers en da kos ik goewd volge umda wèllie daor jorre gewónd hebbe. Ùit diejen ted stamt ok ons vriendschap mi Iene en Franse. Toen d’n onze anderhalf uur lòtter trugkwaamp, wies ie te mèlde da d’r in Uje te wèinig zitplòtse ware en da-t-ie d’n hillen ted ha moete staon. ‘Goewd da ge nie meegegeaon bent.’ Ze han de lievelingsmuziek van Iene te heure gekreege: Jaap Fischer, Barbara Streisand, dansmuziek van Malando en ’t Ave Maria.
Ik bedankte de poetsvrouwkes bé Dientjes en samen op nor de koffietoffel. Daor waar ’t al ’n drukte van belang en wir waar d’r te wèinig zitplòts. Ik ben mar zó strant geweest um òn de toffel van ‘gerizzerveerd’ te gòn zitte, want anders kos ik ’t nie ùithaauwe. Da kwaamp eigelek goewd ùit, want daor kosse we Franse mee kondoleere en de komplemènte make vur de knappe zùrg die hij òn z’n vrouwke gegeeven hi. Ok krieg ie unne plùim van onze Klaas vur z’n woordje in de kerk. We hen de zone gekondoleerd en ’t moederke van Iene van 93. Ons breujke mi kees genuttigd en vertrokke. Wa is ’t leeve toch vluchtig, dochte we onderweeges. Al rùim fijftig jaor vriendschap is veurbeij gevloge…
Toen we thuiskwame, schien de zon. We zage da’t nou ècht hard gi in d’n hof. ’t Brult de grond ùit. Alterande klurkes verraojen ’t vurjaor: de kriek bloeit wit, de kornoelje en de naaktenbloei geel, de kweepeer rood. De krokus is al opgevolgd dur de pòslillie. Ok in ons sèrre knal ’t nou de lucht in: aacht blomme in onze klivia! Da is t’r nog inne van de moeder van onze Klaas en de kaktus van heur bloeit al vanaf dizzèmber!
De geraniums make te veul blad en moete nor buite ok al is ’t nog wijd vur de ijshèilige…D’n onze gi òn ’t frute.

Foto's:


0