Klets van ons Eigen

Op carnavalsdinsdag was het nog tranen met tuiten. Het Feest der Feesten was afgelopen en het duurde nog zo ontzettend lang, voor het weer zo ver zou zijn. Maar de tijd vliegt en nu is het nog maar drie nachtjes slapen!

Zo’n vijf jaar geleden, begon ik met de inburgeringscursus in Rosmalen. Ik leerde dat het Rusmollen was en dat het geen broikes, maar breujkes waren. Dat er een polder was en een doolhof (De Hoeves) en dat we Zandhazen waren!
De eerste jaren mocht ik mee op sleeptouw met de Dorstjes. En hoe gezellig was dat! Biertje drinken, polonaise doen, volkomen onvoorbereid mee gaan roeien, terwijl dat eigenlijk een soort van confettikanon voorstelde, maar ja, wist ik veel. Ik vond onlangs nog een snippertje uit 2015 in mijn bilnaad. Dus.
De jaren erna werd het alleen maar beter, met als hoogtepunt vorig jaar, toen Munne Mins de Prins was. Ze zeggen dat mannen in uniform er goed uit zien, nou….doe mij maar een steek en een cape hoor. Maar goed, daar had je misschien bij moeten zijn.

Natuurlijk zijn we als Dancing Moms ook flink aan het trainen. We moeten op z’n minst vorig jaar overtreffen. We weten zelf eigenlijk ook nog niet of dat gaat lukken, maar de ingekakte conditie gaat weer met sprongen vooruit.
Onze meiden trainen nog veel harder. De oudste en de middelste zitten bij de Mini Garde. Ik wilde ook een poging wagen met de jongste – leek me leuk drie dansende meiden – maar zij was na één proefles al klaar. Ze werd er veel te moe van. En ja, dat snap ik ook wel.

De krat met spullen staat al klaar. Klein carnavalstasje, blauw-witte haarband, jasje met emblemen, blauwe rok, lichtgevende schoenen….het is allemaal weer gepoetst en afgestoft. Ook zijn er nog zakjes met muntjes tevoorschijn gekomen, wat altijd een prettige verrassing is.
Zaterdag…de oppas is geregeld. De gardes zullen hun prachtige nieuwe danskleding presenteren. Er wordt gedanst op het podium, gehost in de zaal, gelachen en gebrald. Dit jaar heb ik mezelf geen dranktraining opgelegd. Het zal dus noodgedwongen bij een paar biertjes blijven – maar ach, ik heb niet zo veel nodig.

Dat het feest wordt in De Kentering staat vast. Dat we met z’n allen blij zijn dat het carnavalsseizoen weer gaat beginnen ook. En wie nog geen weet heeft van het Feest der Feesten in Zandhazendurp is natuurlijk van harte uitgenodigd om een kijkje te komen nemen. Wie weet ga je het nog leuk vinden ook!

Groetjes Kleine Ven

Foto's:


0