Klets van ons Eigen

Soms is het moeilijk de moed erin te houden. En soms ook helemaal niet. Want de mooiste tijd van het jaar breekt aan: de (wellicht digitale) komst van Sinterklaas.

Ik kan het niet helpen. Ik ben dol op cadeautjes. Gelukkig vind ik het ook geweldig om cadeautjes te geven. Net als de goede Sint dus. Al 41 jaar vier ik Sinterklaas. Bij ons in de familie zijn we nooit overgestapt naar kerst, ook al waren we van het geheim op de hoogte. Logisch ook: met kerst heb je geen chocoladeletters.

Met drie meiden kan ik dus mijn lol op. Al in september begin ik voorzichtig te peilen. Is er iets wat ze nodig hebben? Is er speelgoed wat sinds 6 december vorig jaar eenzaam in de kast ligt? Ja? Dolgelukkig klap ik het dan op Marktplaats. Is er namelijk iets leukers dan plaatsmaken voor nieuw speelgoed?
Zelf tel ik de dagen af tot de speelgoedgids in de bus valt. Ook al is het dan nog maar oktober, vol ongeduld duw ik de gids onder hun neus. Kruis aan! Omcirkel! Mama kan niet wachten.

Ook mijn eigen lijstje loopt vol. Het is onzin dat Sinterklaas alleen voor kinderen is. Als het alleen voor kinderen was, zouden al die geweldige nieuwe boeken pas nĂ¡ vijf december in de winkels liggen, toch?
Ik verheug me intens op de derde Hendrik Groen en de opvolger van Dochters van een Nieuwe Tijd. En op de witte chocoladeletter uiteraard. Maar ook op het Sinterklaasjournaal, het zingen van liedjes bij de gashaard en de (onzichtbare) komst van Sint bij opa en oma.

Nu maar hopen dat corona geen roet in het eten gooit en we weer samen mogen zijn met familie. Cadeautjes zijn namelijk super leuk, maar alleen als je ze uit kunt pakken bij familie.

Groetjes Kleine Ven

Foto's:


0