Naozommer

’t Waar mooi gòn naozommere en da waar goewd besteed. Mee vuulde we wa we in augustus gemist han: èchte zommerwèrmte! We dinne nog ’s op de fiets nor Bokhove en onderweeges in Rósmòlle riep ’r iemes: ‘dag meneer!’ Onze Klaas zi dik da ge ùit moet kijken as ze ‘meneer’ teegen oe zegge, mar deeze keer pakten ’t goewd ùit. D’n blonde mins die geroepen ha, waar oud-leerling Geert. Hij ha in Vèghel Engels gehad van m’ne mins en waar daor goewd over te spreeke.

Zen moeder kwaamp van de Kruisstraot en kende onze Klaas al as jungske. Geert ha nog veul aovendstudie gedaon neeve z’n wèrk. Hij ha op de wilde vaart gezeete en waar bij d’n Heijman terèchte gekommen op de asfaltafdeeling. Hij makten ’t prima. Onze Klaas waar blij da te heure. We reeje lèkker deur in de zon langs de Maos en streeken op ’n bènkske neer bij Engelen um ’n bóttrèmke te vatte. D’r kwaamp unne knappe jonge mins òngewandeld die druk waar mi z’n tillefóntje. Vlak bij ons stopte hij en riep: ‘hallo meneer!’ Onze Klaas keek ’r van op en zin: ‘kenne wij mekare?’ ‘Ja, ik heb nog les van u gehad op Zwijsen.’ ‘Dan bende gij Mourad!’ ‘Bijna goed; ik ben Mounir.’ ‘Gij waart d’n innigste leerling in m’n klas mi Marokkaansen aachtergrond.’ ‘Ja, later zijn mijn broertje en mijn zus nog naar Zwijsen gegaan.’ ‘En wat doede vur de kost?’ ‘Ik werk bij Jumbo en dat bevalt prima.’ D’n onze waar wir blij da te heure en zin nòdderhand da-t-ie ’t bizunder vond da die jonges hum òngesproke han, want anders ha-t-ie da ammòl noit geweete. Al waar ze hillemòl nie van toepassing, toch moes ik denken òn ’n aauw spreuk ùit de begintijd van onze Klaas z’n loopbaon: ‘De jong zen lastig,’ zin de mister, ‘mar ik slò m’n èige d’r wèl durheene.’

Wel ’n woelige week is ’t geweest. We moessen op begraffenis. De raowmis vur Nellies waar in Nuland. Onze Klaas wó d’r op de fiets heen. Ik heb hil de zulder moeten afzuuke nor ’n zwarte boks vur m’n èige, mar we kwamen op tijd òn. De kijnder en klèinkijnder han d’r best gedaon. ’n Schón buukske mi daorop de leste bluumkes die Nellie èiges nog geplukt ha. Schitterende muziek worvan ze hiel. De pestoor, vur wie ze alt zó veul din in de kerk, din de mis. Dochter Jacqueline hiette alleman welkom. Dochter Chantal zong zó prachtig da’t dur oew ziel heene gong en dochter Sandra brocht mi veul emosie ’t leevesverhaal van moeders. Alle klèinkijnder ware betrokke. De ‘coronakerk’ zaat vol en’t waar unne wèrmen dienst. De koffietoffel waar in Rósmòlle. Goei soep, krokètte en breujkes mi kees. We kosse nog fijn efkes naobuurte en aauw herinneringen ophaole.
Saoves ware we bij onzen oudsten op d’n Houtvester verzocht op d’n eet. Kosse we efkes bijbuurten over Nellies ùitvaart. Judith ha ’n mals stuk zalm klaorgemakt da smolt op de tong. D’r kwame nog spissjaal bonbonnekes as naogerècht. Tevreeje fietste we dur d’n aovend op huis òn en ware krèk vur d’n donkere binne.

Saanderdaags wó d’n onze nor D’n Bosch. We dinne nor de Sint-Jan en de Zuujte Moeder die de blaowen Allemantel droeg. Prachtig, al zeg ik ’t zèlf. Nò de gebruikelijke karskes ankerde we òn bij de Silva vur ’n bèkske en ’n hèpke. We drùlde trug dur ’t Bosse Broek en viejte nog ’n ijsje bij Keesjes. We danke d’n Heer da we zón plezierige dinger nog meuge dèilen in d’n hèrfst van ons leeve!

Foto's:


0